Φρίκη προκαλεί η είδηση ότι “αυτόνομο ισλαμικό δικαστήριο” απήγαγε τριαντάχρονη έγκυο και την καταδίκασε σε θάνατο. Όχι σε κάποιον “παραδεισένιο οθωμανικό τόπο” της κυρίας Δραγώνα ή στην χώρα της κυρίας Σαχλέχ, αλλά στην Ισπανία!Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
Να μας λείπει αυτή η πρόοδος!
Φρίκη προκαλεί η είδηση ότι “αυτόνομο ισλαμικό δικαστήριο” απήγαγε τριαντάχρονη έγκυο και την καταδίκασε σε θάνατο. Όχι σε κάποιον “παραδεισένιο οθωμανικό τόπο” της κυρίας Δραγώνα ή στην χώρα της κυρίας Σαχλέχ, αλλά στην Ισπανία!Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009
Η Δίωξη του Τρωκτικού: Πρακτικά και ηθικά δεδομένα
Η επανεμφάνιση του Τρωκτικού παρά την κακουργηματική δίωξη έχει απλές και πρακτικές εξηγήσεις:
Η όποια δίωξη αφορά την Ελληνική δικαιοσύνη και δικαιοδοσία. Όχι την Google που δεν υπόκειται στην Ελληνική νομοθεσία και λειτουργεί βάσει δικών της όρων. Με απλά λόγια, ναι μεν η google θα δώσει τα όποια στοιχεία ζητηθούν (λόγω της φύσης της δίωξης) αλλά εάν θα “κατεβάσει” μια ιστοσελίδα θα είναι λόγω της παραβίασης των όρων του www.blogger.com
Όταν λοιπόν έχεις ένα από τα δημοφιλέστερα blogs παγκοσμίως με χιλιάδες αναρτήσεις να διώκεται για μια συγκεκριμένη ανάρτηση, ΔΕΝ το κλείνεις μέχρι να σου δωθούν επαρκή στοιχεία για κακοπιστία / εγκληματική δράση. Όταν μάλιστα λαμβάνεις και σεβαστό όγκο διαμαρτυριών για την προσωρινή παύση λειτουργίας, αναμένεις καταδικαστική απόφαση και όχι καταγγελίες.
Εάν το Τρωκτικό είχε μερικές εκατοντάδες αναρτήσεις ή λίγους επισκέπτες, το ban θα ήταν μονόδρομος. Ας καταλάβουν κάποιοι επιχειρηματικά ανύπαρκτοι δημοσιογράφοι πως η επιχείρηση που λέγεται google δεν θα καταστρέψει ένα από τα πουλέν της εάν δεν υποχρεωθεί.
Γιατί άλλο να διατηρείς ένα δημοσιογραφικό πόρταλ που φιλοξενεί μέσα του ένα blog και να δώσεις εντολή στο παιδάκι που το διαχειρίζεται να ΜΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΟ OLYMPIA.gr για παράδειγμα και άλλο να κάνεις τη blogger να κλείσει μια από τις πιό επιτυχημένες σελίδες της.
Στο Ηθικό Θέμα τώρα που δείχνει τη νεοελληνική κατάντια των θεσμών: Γίνεται δίωξη για κάτι που έχει γίνει κατά κόρον και είχε περάσει στα ψιλά (αποκάλυψη στοιχείων πράκτορα της ΕΥΠ). Από τη στιγμή που η δικαιοσύνη δέχεται το αδίκημα και ενεργοποιεί τις διαδικασίες, γιατί δεν στρέφεται εναντίον επωνύμων και ΜΜ”Ε” που έχουν κάνει ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΡΑΞΗ; Γιατί η κακουργηματική πράξη της “προδοσίας” είναι αυτεπάγγελτη και όχι παράσταση πολιτικής αγωγής του κάθε Παπαδρόσου.
Εδώ υπάρχει δικτυακός τόπος που έχει εδώ και 9 χρόνια δημοσιευμένα στοιχεία πρακτόρων, εφημερίδες, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, με υπευθύνους, αρχισυντάκτες κλπ. Η δικαιοσύνη αυτά δεν τα ξέρει; Η επιλεκτική αυτή δίωξη θα απασχολήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης;
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Ότι λάμπει δεν είναι Ζορμπάς!
Ο κύριος Καρχιμάκης είναι ο άνθρωπος που συγκλόνισε και συγκλονίζει το πολιτικό σκηνικό με τις αποκαλύψεις του και την κοινοβουλευτική του δράση με συχνότητα ριπής Καλάσνικωφ. Μπορεί κάποιες από τις ενέργειες του να έχουν εκνευρίσει ακόμα και τους κομματικούς συντρόφους όπως οι περιβόητες διαρροές σε blogs και εφημερίδες της προανακριτικής του ΠΑΣΟΚ για το Βατοπαίδι (που κατέληξε σε καυγά στα κοινοβουλευτικά έδρανα) κανείς όμως δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο άνθρωπος έχει άμεση πρόσβαση σε θέματα που σχετίζονται με τη “Διαφάνεια”. Θα μπορούσε κάποιος να απορήσει με την συχνότητα και ευκολία που φτάνουν στα χέρια του εν λόγω βουλευτή αυτές οι υποθέσεις ενώ οι υπόλοιποι 299 (ή έστω όσοι θέλουν να ασχοληθούν) πρέπει να χτυπούν κουδούνια και να συνωστίζονται στον προθάλαμο διάφορων επιτροπών.
Από την άλλη, ο κύριος Ζορμπάς προΐστατο μεταξύ άλλων μιας τέτοιας επιτροπής. Για την ακρίβεια έγινε συνώνυμος της επιτροπής, κάτι σαν Τοτέμ Διαφάνειας και από τα δύο μεγάλα κόμματα. Όπως όλες οι παρελθούσες θεότητες βέβαια, ήλθε η στιγμή της αποκαθήλωσης με την απαραίτητη Μήνι των εκ Δεξιών ψαλτών της.
Θα μπορούσε κάποιος εύλογα να αναρωτηθεί εάν υπήρχε κάποια “αδιαφανής” σχέση αυτών των διάφανων κρίνων της δημόσιας ζωής. Εάν δηλαδή ο Κύριος Ζορμπάς και ο Κύριος Καρχιμάκης χόρεψαν Πεντοζάλη με τις ροές πληροφορίας υποθέσεων διαφάνειας. Γιατί οι επιφορτισμένοι λειτουργοί αυτού του λεπτού σημείου του δημόσιου βίου οφείλουν να λειτουργούν ως τηλεβόες προς όφελος της κοινωνίας και όχι ως “ψυθιριστές”.
Ψιθυριστές σαν κάποιους που διαδίδουν ότι υπάρχει ένα τρίγωνο που δύναται να μετατρέψει την πεντοζάλη σε… Συρτάκι που το χόρευε καλά ο συνονόματος Άντονι Κουίν.
Διαχρονικά και διακομματικά, το ΥΠΕΘΑ χαρακτηρίζεται ως αμαρτωλό αφού διαχειρίζεται πακτωλούς κονδυλίων αλλά και προμηθειών που έρχονται στο φως είτε με γάμους είτε με βίλες και άλλα τινά. Ακόμα και ευθείες βολές μέσων για χρηματισμούς υπουργών έχουν μείνει αναπάντητες. Το κυριότερο, όποιος πέρασε από εκεί, δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα, συμπεριλαμβανομένου του κυρίου Ζορμπά.
Όπως και κάποιας γραμματέως τω καιρώ εκείνω στο ΥΠΕΘΑ που φημολογείται ότι διατηρούσε επαφές με τον δραστήριο βουλευτή, θα μπορούσε δηλαδή να είναι ο μέσος χορευτής που θα έκανε την Πεντοζάλη …Συρτάκι με τρεις.
Κάθε απάντηση ευπρόσδεκτη, εμείς θα επανέλθουμε στο θέμα με την απαραίτητη μουσική επένδυση.
Παρασκευή 17 Ιουλίου 2009
Κυριακή 12 Ιουλίου 2009
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ
Από έξω η αλήθεια είναι ότι δεν σου γεμίζει το μάτι. Μόλις μπεις όμως μεταφέρεσαι νοητά κάπου αλλού. Μπροστά στα μάτια σου περνάει όλη η ιστορία του βράχου της Ακρόπολης από τους Αρχαϊκού χρόνους μέχρι την αποθέωση του 5ου αιώνα. Ο Λόγος για το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Χωρίς πολλά πολλά σε βάζει κατευθείαν στο θέμα: Ιστορία και πολιτισμός. Αμέτρητα ευρήματα υψηλού επιπέδου. Φαντάζεσαι εκείνους τους ανθρώπους να γράφουν με τις γραφίδες,να λούζονται με τους λουτήρες,να προσφέρουν "τάμα" στον Ασκληπιό και στον θεό Διόνυσο. Και όσο ανεβαίνεις ορόφους ανεβαίνεις και εσύ. Συναισθηματικά και ψυχολογικά.
Η αναμονή είναι μεγάλη. Θέλεις να πας με τη μία στον τρίτο, στην αίθουσα του Παρθενώνα αλλά τα εκθέματα τα ίδια δεν σ' αφήνουν να τα προσπεράσεις έτσι. Κούροι, κόρες , ψηφίσματα και επιγραφές που διαβάζονται άνετα ακόμα και σήμερα. Κεντημένοι μαίανδροι στα ρούχα, κόκκινοι χιτώνες και ξανθά μαλλιά και τέλος οι κυρίες...οι Καρυάτιδες που φαίνεται να κοιτούν κάπου μακρυά περήφανες ακόμα ωστόσο λειψές...Και ξαφνικά έχεις μια άλλη εικόνα από αυτή που είχες ως τώρα. Εκείνη των πολύχρωμων αγαλμάτων. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η λέξη: Άγαλμα: εκ του αγάλλομαι = ευχαριστιέμαι,απολαμβάνω. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει.Απολαμβάνεις.
Όχι τίποτα δεν είναι τυχαίο εδώ. Ούτε και η αίθουσα με τα πολυμέσα. Σε μόλις λίγα λεπτά όλη η ιστορία του Παρθενώνα περνάει μπροστά από τα μάτια σου. Ολόκληρος με χρώματα, ήσυχος και περήφανος μέσα στην τελειότητά του και αργότερα έρμαιο στις ορέξεις των χριστιανών που το έκαναν ναό, ξηλώνοντας αγάλματα και τοποθετώντας σταυρό εκεί που βρίσκονταν η τεράστια κρήνη στην κορυφή του αετώματος. Και όλα αυτά τα βλέπεις Σου δείχνουν τις φιγούρες να ξηλώνουν το αέτωμα και ακούς γύρω σου ήχους αποδοκιμασίας από Έλληνες και ξένους ενώ το στομάχι σου σφίγγεται σε κάθε ένα από αυτά που πέφτει και σκάει με δύναμη στο έδαφος...Μένεις άφωνος με την εικόνα του Παρθενώνα ως τζαμί και τον μιναρέ να βεβηλώνει την ομορφιά και την τελειότητά του ώσπου ολοκληρώνεται ο βιασμός με τον μεγαλύτερο κλέφτη λόρδο όλων των εποχών. Και μετά η έκρηξη...Αυτό που είχες σαν εικόνα στην αρχή δεν είναι παρά ένα ωραίο όνειρο, μια ακαθόριστη πληγή στο θυμικό σου.
Σηκώνεσαι και πας στην αίθουσα του Παρθενώνα. Μετά από όσα είδες το μάτι σου κοιτάει με νοσταλγία τα απομεινάρια νιώθοντας την ανάγκη να ζητήσεις συγγνώμη για όλα αυτά τα χρόνια για όλους αυτούς τους αιώνες που έμεινες άπραγος. Η αίθουσα φανταστική. Όλα είναι όπως ήταν εκεί πάνω. Μια αναπαράσταση στη φυσική τους θέση με τα εξωτερικά γλυπτά , τα εσωτερικά και τα αετώματα. Τα ομοιώματα κάποιων που λείπουν είναι πολλά για να τα αγνοήσεις. 3 ώρες δεν ήταν αρκετές...
Υποσχέθηκα να ξαναπάω και να ξαναπάω.
Ελπίζοντας κάποια στιγμή να δω την τελειότητα ολοκληρωμένη
ymagazine blog
Κυριακή 5 Ιουλίου 2009
ΟΡΓΙΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΝΟΘΕΙΑΣ ΣΤΗ ΔΑΠ - ΝΔΦΚ
εκλογές νοθείας στα σπίτια τους. Σε κάθε περίπτωση ο Ευρωβουλευτής και Πρόεδρος της οργάνωσης έχει χάσει τελείως τον έλεγχο. Ή θα παραδώσει ή θα τον αποπέμψουν….
ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ!!!
Κυριακή 7 Ιουνίου 2009
Ο Σταύρος Βιτάλης σπάει τη σιωπή του
Αύριο στην εφημερίδα το Πρώτο Θέμα, παραβιάζω μια βασική μου αρχή την οποία την κράτησα από τα 19 μου χρόνια: Να είμαι δηλαδή στρατιώτης, να μην μιλάω για τον εαυτό μου και να υπηρετώ τις ιδέες μου με επιμονή και υπομονή, περιμένοντας μπας και της δικαιοσύνης ο ήλιος ο νοητός και η δοξαστική μυρσίνη θυμηθούν την πατρίδα μου.
Μιλάω για το πολυτεχνείο του ΄73. Τότε που σηκώσαμε τη φωνή μας κατά της δικτατορίας, όλοι εμείς τα απλά χορταράκια, που δεν επιχειρήσαμε ούτε διανοηθήκαμε να επιχειρήσουμε ποτέ να επενδύσουμε στον αγώνα μας εκείνο και στο αίμα που χύσαμε.
Μιλάω για τη δημοσιογραφική μου διαδρομή που έφτασε στο ?87, όταν συντάκτης σε μεγαλοεφημερίδα, αηδιασμένος πέταξα τη δημοσιογραφική ταυτότητα στα σκουπίδια βλέποντας το κακό που μπήκε στο σπίτι μας και σήμερα διαφεντεύει σε αυτό που λέγεται ΜΜΕ. Μια πραγματικότητα που και εσείς φυσικά βιώνετε καθημερινά όπως και όλοι οι σκεπτόμενοι Έλληνες πολίτες. Ακόμη μιλάω για την τελευταία μου παραίτηση, το 2006. Όταν υπηρετώντας τους φτωχούς ανά την Ελλάδα αγρότες, με δική μου εκπομπή σε τηλεοπτικό κανάλι που ιδιοκτήτης του είναι ο κύριος που μας μίλαγε τότε για «ρήξη και ανατροπή», μου επιβλήθηκε να συγκαλύψω απάτες σε βάρος των ταλαίπωρων αγροτών. Μια τελευταία παραίτηση από την δημοσιογραφική-πολιτική απάτη και αλητεία που δυστυχώς βιώνουμε μέχρι σήμερα και ο δυστυχισμένος μας λαός, δεν μπορεί, δεν έχει την δυνατότητα να πληροφορηθεί.
Μιλάω για τη διαδρομή μου στους αγώνες για αξιοπρέπεια των λαών. Όταν ένοπλος και ένστολος πολέμησα δίπλα στους Σαντινίστας της Νικαράγουας, όταν ένοπλος και ένστολος πολέμησα δίπλα στους Σέρβους, ενάντια πάντα στην ίδια πολεμική μηχανή των νεοταξιτών του ΝΑΤΟ και των δορυφόρων του.
Μιλάω για τη διαδρομή μου στους κοινωνικούς αγώνες που αποκορύφωμά τους ήταν η πρόσφατη φυλάκισή μου στις φυλακές των Διαβατών της Θεσσαλονίκης. Όταν ως πρόεδρος των φτωχών αγροτών της Πέλλας και της Ημαθίας, αγωνίσθηκα με τις μικρές μου δυνάμεις να προστατέψω το ψωμί και την αξιοπρέπειά τους. Με αποτέλεσμα να βρω μπροστά μου τους βιομήχανους και τις οργανώσεις τους, ένα σύστημα πρασινομπλεκόκκινο, αδυσώπητο, που χωρίς δισταγμό μας έστειλε στη φυλακή, τυλίγοντάς μας σε μια κόλα χαρτί.
Μιλάω για την πολιτική μου διαδρομή. Από τις οργανώσεις της άκρας αριστεράς της μεταπολίτευσης ως το σήμερα. Όταν κουρασμένοι και ταλαιπωρημένοι από τα παραμύθια των διαφόρων τύπων εξουσιαστών αναζητήσαμε το πραγματικό νόημα της ταυτότητάς μας, μέσα στις έννοιες των χωμάτων που μας γέννησαν: Όταν ανακαλύψαμε επιτέλους πως πατρός τε και μητρός τε και απάντων των προγόνων, τιμιώτερον εστί η πατρίς.
Μιλάω για τα λάθη μου. Κυρίως γιατί πίστεψα σε διάφορους παραμυθάδες. Της μεγάλης Σοβιετικής Πατρίδας κάποτε, το «όλους εμάς μας ενώνει η Ελλάς» πιο πρόσφατα. Όταν με βαθύτατη θλίψη ανακαλύψαμε πως πίσω από όλα τα μεγάλα λόγια, κρύβονται τα μεγάλα ψέματα, ο τρελός χορός των δισεκατομμυρίων όταν ο λαός μας βογκάει για λίγα ευρώ.
Μιλάω για όλα όσα με πόνεσαν στη διαδρομή μου ως στρατιώτη της αλήθειας, της αγάπης στον συνάνθρωπο, του πνεύματος που μας άφησαν ως παρακαταθήκη οι αρχιμάστορες πρόγονοί μας.
Ειλικρινά δεν ξέρω σε ποιούς αφορούν όλα αυτά. Δεν γνωρίζω αν τελικά το μόνο που θα γίνει να είναι ένα χαμόγελο σαρδόνιο, τόσο από την πλευρά αυτών που ροκανίζουν την αξιοπρέπειά μας όσο και αυτών που καλοπροαίρετα θα ξεφυλλίσουν απλά τις σελίδες της εφημερίδας και θα πουν: Από που μας προέκυψε και αυτός.
Αυτό που ξέρω είναι πως τώρα στα 54 μου, έμαθα και πάλι να ελπίζω. Και αυτό το έμαθα από εσάς φίλοι bloggers. Σας παρακολουθώ με πατρική επιτρέψτε μου τρυφερότητα, να κάνετε τα ίδια βήματα που κάναμε παλιότερα και εμείς, πολεμώντας το σάπιο, το διεφθαρμένο, το ψεύτικο. Υπάρχει μια σημαντική διαφορά όμως στους αγώνες τους δικούς μας και στους σημερινούς δικούς σας. Αυτή τη φορά, έχετε στα χέρια σας ένα Μέσο όπως το Διαδίκτυο, το οποίο δεν μπορεί, δεν πρέπει να σας το κλέψει κανείς. Είμαι σίγουρος πως θα επιχειρήσουν να το κάνουν. Αλλά είμαι επίσης σίγουρος πως θα δυσκολευτούν πάρα πολύ να σας το πάρουν από τα χέρια, οι «επαγγελματίες» της ενημέρωσης, οι υπάλληλοι των νεοταξιτών.
Επικοινωνώ λοιπόν μαζί σας ως παλιός απλός στρατιώτης, για να σας μεταδώσω αν μπορώ, λίγη δύναμη από τη δική μου, δύσκολη διαδρομή, ως ευχαριστώ για την αδελφοσύνη με την οποία με αγκαλιάσατε. Το μέλλον είναι δικό σας. Μην τους φοβόσαστε. Σας διαβεβαιώνω ότι, όπου τους πολεμήσαμε και εμείς οι παλιότεροι, διαπιστώσαμε πως είναι γίγαντες με πήλινα πόδια. Και αυτό το αποδείξαμε όλοι μαζί, όταν δώσαμε τα χέρια για να βοηθήσουμε τον συνάδελφο bloggerά Σκοπιανό φιλέλληνα Βασίλη Γκλιγκορίεβιτς.
Κλείνοντας σας εύχομαι λέγοντάς σας αυτό που λέω και στα παιδιά μου όταν με ρωτάνε γιατί ενώ θα μπορούσα να είμαι πολλά πράγματα, δεν είμαι παρά ένας φτωχός πατέρας που προσπαθεί ακόμη να τα φέρει βόλτα για την επιβίωσή μας: Αν ξανάρχιζα από την αρχή, πάλι τα ίδια θα έκανα. Γιατί η τιμή και η αγάπη του Θεού, ανήκει σε αυτούς που τη ζωή τους όρισαν να φυλάνε Θερμοπύλες.
Με απέραντο σεβασμό. Καλό κουράγιο αδέλφια
Σταύρος Βιτάλης
Παλαίμαχος δημοσιογράφος, νυν bloggerάς, εκπρόσωπος Τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου.